Botimet më të reja ne tregun shqipëtar.

[Don Alberti]

Libra të rinj


1.Titulli: Përmbledhje e Doktrinës Shoqërore të Kishës
Shtëpia Botuese: Libreria Editrice Vaticana
Arqipeshkevia Shkoder – Pult
Viti i botimit: 2006
Çmimi: 800 lek (i shoqeruar me encikliken Pacem in terris – Paqe ne toke)


2. Titulli: Përse jeta është e mrekullueshme
Autori: Giovanni Martinetti
Shtëpia botuese: YLBER
Perktheu nga origjinali: Ferdinand Leka
Viti i botimit: 2006
Çmimi: 800 lek



3. Titulli: Botëkuptimi i Dostojevskit
Autori: Nikollaj Berdjajev
Shtëpia Botuese: LOGOS
Perktheu nga originali rusisht: Ferdinand Leka, Arjan Shkurti
Viti i botimit: 2006

[Nosh]

“EUROPA DHE SHQIPTARËT”, një libër politiko-filozofik‏



Politika aktuale dhe alternativa e re


Nga Alban DACI

www.albandaci.blogspot.com

Aktualisht politika shqiptare, edhe pse në versionin e mbylljes në strofkën e saj, është përfshirë në një mekanizëm të pandalshëm tsunami. Tsunami në jetën e përditshme njihet si një tmerr, sepse gllabëron dhe shkatërron gjithçka që gjenë përpara. Ndërsa, në politikë tsunami ka vetëm kuptim pozitiv, sepse ndryshimi i herëpashershëm sjellë vetëm shëndoshje të demokracisë. Liberalizmi, si princip bazë të tij ka ndryshimin dhe lëvizjen e vazhdueshme.


Pra, një vend që pretendon të jetë demokratik, do të fillojë të shqetësohet, nëse gjerat shkojnë në rrjedhën konstante, pa ndryshuar asnjëherë as formë e as vizione. Megjithatë, duke pasur parasysh karakterin tranzicional të politikës shqiptare – as peshk e as mish- duhet të bëjmë kujdes me lëvizjet e bëra në formë vizionesh dhe tsunamesh.


Pak ditë më parë, ashtu siç pritej nga shumica e intelektualëve dhe qytetarëve, presidenti Topi deklaroi se do të kthehej në jetën aktive politike me një forcë të re të djathtë. Duke analizuar ngjarjet e pas 21 janarit, të cilat, padyshim mbeten një njollë e zezë dhe një turp për politikën shqiptare, ishte e kuptueshme se z. Topi nuk mund të rikthehej përsëri pranë ish partisë së tij. Deklarata e z. Topi ka dy anë të medaljes. Njëra, e cila nuk është pozitive, tregon faktin se partitë e “vjetra” shqiptare mbeten të vjetra në vizione dhe ideologji.


Fakti se z. Topi nuk mund/dëshiron të kthehet tek ish partia e tij, do të thotë se tek kjo parti ka mungesë të theksuar demokracie. Largimi i z. Topi vazhdon të forcojë edhe më tej idealin se në politikën shqiptare çdo alternativë ndryshe nga aktualja, edhe kur është pozitive nuk është e mirëpritur. Nga ana tjetër, largimi i z. Topi nga PD-ja dhe kthimi i tij me një forcë të re të djathtë, do të thotë se demokracia shqiptare po tenton të dal nga qorrsokaku që është, për t’u bërë më e gjerë, me më shumë vizione. Pra, me pak fjalë, dëshiron të thyej tabunë e tradicionales për t’u bërë bashkëkohore. Sistemi politik shqiptar ka nevojë për forca të reja politike, të cilat duhet të ndërtohet mbi baza absolutisht të reja dhe të shkëputen nga e kaluara.


Nuk ka më kuptim që fraksionet e një partie, për shkak të interesave të ndahen/largohen dhe të krijojnë parti të tjera të reja vetëm për interesa të ngushta, por pa sjellë asgjë të re në sistemin e tërë politik shqiptar. Për shembull, jemi mësuar që nga PD-ja e vjetër, të largohen grupe tv vogla për shkak të interesave të ngushta dhe të krijojnë një parti të reja: siç ishte rasti i Partisë Demokratike të Re. Kjo parti, për veç faktit se ishin një grup të pakënaqurish nuk kishte asgjë të re. Këtë e tregoj fakti, se në momentit që interesat e humbura nga ky grup u rigjetën përsëri tek “PD-ja”, u rikthyen aty, pa bërë as autokritikë e as pa ngritur zërin për arsyen që ishin larguar.


I njëjti fenomen ka ndodhur edhe brenda të majtës, ku persona të ndryshëm brenda sistemit të vjetër, për shkak të pakënaqësive dhe interesave të humbura, janë larguar nga PS-ja, për të formuar më vonë parti të tjera si Socialistët e Vërtetë, Socialistët e ’91 e kështu me radhë, por pa sjellë asgjë të re në sistemin e përgjithshëm politik shqiptar.


Pra, në këto njëzet vite tranzicion politika shqiptare ka njohur vetëm tërmete të shkallëve të vogla, të cilët, të komanduar nga lart dhe të ngushtë në vizione nuk kanë sjellë asnjë ndryshim gjithëpërfshirës dhe të rëndësishëm për politikën shqiptare.


U bë kohë, tashmë, që z. Arben Malaj, është i pari dhe ndoshta ndër vetmit, i cili, edhe pse ka më shumë se 20 vjet në politikën shqiptare në rolin e protagonistit, ka kërkuar dhe ka ndërmarr fushatën për të demokratizuar sistemin partiak shqiptar. Është hera e parë, që një person me shumë peshë në politikën shqiptare dhe në mjedisin social shqiptar nuk kërkon një parti të re për ca interesa më shumë dhe për më shumë pushtet, por kërkon që sistemi aktual, edhe vetë partisa ku militon, të jetë më demokratik se sa ka qenë në këto 20 tranzicion.


Para ca ditësh në një të përditshme shqiptare, lexova me keqardhje kërkesën e një grupi të rinjsh, përfaqësues të FRESH, të cilët u kishin dërguar letër zyrtare përfaqësive më të rëndësishme diplomatike të akredituara në vend për t’u kërkuar ndihmë, sepse ndjeheshin të “kërcënuar”. Në të gjitha vendet demokratike perëndimore forumet rinore politike jo vetëm që nuk “shtypen”, por mbështeten shumë, sepse ato janë akademi të mirëfillta që do të prodhojnë liderët e së ardhmes.



Është sa keqardhje aq edhe e padurueshme, kur lexon faktin se të rinjtë e një ndër forumeve rinore më të rëndësishme politike në vend, kërkojnë mbështetjen e ndërkombëtarëve për ekzistencën e tyre. Letra e tyre nxirrte ca konkluzione jo pak të rëndësishme në lidhje me sistemin partiak shqiptar. Së pari, faktin se të rinjtë gjithnjë e më shumë po sensibilizohen me demokracinë dhe po e kërkojnë atë me çdo kusht. Së dyti, tregon faktin se për të rinjtë shqiptarë politika mbetet një mollë e ndaluar. Së treti faktin, se edhe për çështje fare të vogla e kemi humbur besimin tek vetja dhe kërkojnë ndihmë nga jashtë. Pra, sa herë që demokracia jonë sëmuret, ajo nuk mund të shërohet vetë, por kërkojnë ndërhyrje nga faktorët e jashtëm.



Megjithatë, letra e të rinjve të FRESH, dëshmon edhe njëherë faktin se të rinjtë shqiptarë e duan demokracinë dhe për ta bërë atë janë të gatshëm të ndërmarrin beteja politike. Lëvizja e FRESH është në sinkron të plotë me lëvizjen e ndërmarr nga z. Arben Malaj, i cili kërkon dhe insiston për një reformim të përgjithshëm të sistemit aktual shqiptar. Pra, ajo që kërkon z. Malaj është një tsnunam pozitiv politik e demokratik që pasi të rrëzojë mendësinë e vjetër, kërkon të ndërtojë vizione të reja, pa të cilat Shqipëria nuk mund të ecë para.


z. Malaj, në një ndër pikat kryesore të lëvizjes së tij, kërkon të heq principin e bojkotit nga politika shqiptare. Një kancer shkatërrues i politikës shqiptare në njëzet vjet tranzicion ka qenë pikërisht aplikimi i principit të bojkotit. Partitë europiane jo vetëm që nuk e aplikojnë më, por me statut e kanë ndaluar zbatimin e tij. Ne, sapo morën notën negative për t’u integruar në Europë, dhe një ndër standardet që nuk kishim plotësuar ishte fusha politike, ngërçi politik. Është e papranueshme që Shqipëria, pas njëzet vitesh tranzicion, të jetë pengë e politikës, duke mos ecur përpara në zhvillim dhe reforma.



Shqipëria është pjesë si gjeografike, ashtu edhe kulturore dhe historike e Europës. Ne nuk mund të qëndrojmë indiferent kundrejt Familjes së Madhe europiane, sepse atëherë do të ishim të përjashtuarit e kohërave. Së dyti, ashtu siç ka thënë Romano Prodi, Bashkimi Europian është përgjigjja më pozitive e globalizimit. Shqipëria, rajoni i Ballkanit dhe vetë Europa janë përfshirë totalisht në procesin e globalizimit.


Bashkimi Europian, ka vërtetuar më mirë se çdo gjë tjetër thënien, se “Bashkimi bën fuqi”. Për shembull nëse Greqia nuk do të ishte në BE, tani do të kishte falimentuar. Aktualisht, sistemi ndërkombëtar ka hyrë në një ndërvarësisë të thellë politike dhe ekonomike, saqë shtetet nuk mund t’i zgjidhin më të vetëm problemet. Këto dhe shumë arsye të tjera dëshmojnë se sa shumë rëndësi kombëtare ka për ne anëtarësimi në BE.



Lëvizja e z. Malaj, jo vetëm që është një alternativë e re, serioze dhe e domosdoshme, por është më e besueshmja, e cila do të na çonte drejt integrimit të vendit në BE, si dhe drejt reformimit të demokracisë shqiptare.



Aktualisht, lëvizja e z. Malaj është mes politikës aktuale, e cila me mendësitë e saja të vjetra po na mban në vend numëro duke na mohuar edhe integrimin europian dhe mes alternativës së re, e cila është zgjidhja më e mirë që ne të bëhemi europian dhe të ecim përpara në procesin e reformave dhe në demokratizimin e vendit.

[Nosh]

Botohet libri “Shqipëria në tranzicion”



Instituti i Studimeve Ndërkombëtare publikoi sot botimin e librit të dr. Elez Biberaj “Shqipëria në tranzicion, rruga e vështirë drejt demokracisë 1990 2010”. Botimi i Institutit u përcoll sot nga një ceremoni e posaçme në Universitetin Europian të Tiranës ku morën pjesë diplomatë, studiues, historianë, studentë, zyrtarë të lartë, dhe politikanë.
Dr. Teuta Dobi, tha se universiteteve shqiptare u mungojnë studimet politike të thelluar shkencërisht dhe të paanshme politikisht si libri i Biberajt.
“Ne e ndjejmë akoma mungesën e studimeve të paanshme dhe që i shikojnë gjërat mbi interesat e palëve. Kjo gjë mungon në akademi, në media, në politikë dhe në shoqërinë shqiptare në përgjithësi. Ky libër është një mundësi më shumë për t’i parë dukuritë e tranzicionit shqiptar mbi palët, mbi interesat e vogla dhe të ngushta të implikuar politikisht, mbi akademizmin e shtirur dhe esencialist të trashëguar nga komunizmi, por me një këndvështrim liberal dhe analizim profesional të ngjarjeve, siç ka punuar dr. Elez Biberaj”, tha ajo.
Profesori i njohur shqiptaro-amerikan Nikolla Pano tha se libri i dr. Biberaj zë një vend me rëndësi në studimet ndërkombëtare mbi çështjet shqiptare dhe rajonale.
“Ky libër përmban një analizë shumë të thellë. Na ka dhënë një portret të vërtetë të Shqipërisë se si kanë rrjedhur ngjarjet vërtet nga 1990 deri në 2010”, tha ai.
Autori i librit, Elez Biberaj tha se e shkroi librin fillimisht për të plotësuar boshllëkun e madh të informacionit që ekzistonte në SHBA për Shqipërinë. Synimi kryesor ishte që libri të lexohej nga publiku amerikan dhe ligjvënësit e tij. Ai tha se Shqipëria ka shumë sfida përpara, se shqiptarët kurrë nuk kanë qenë në pozita më të mira se sot, dhe se ata janë ndër faktorët më të rëndësishëm në Ballkan.
“Ajo që më shqetëson është ndjesia se ritmi i përgjithshëm i demokratizimit duket se është ngadalësuar. Demokracia, vlerat demokratike, sipas mendimit tim, ende nuk kanë hedhur rrënjë të thella në radhët e elitave politike partiake, institucioneve, por as tek radhët e popullsisë në përgjithësi. Mendoj se ka nevojë për një hapësirë më të madhe demokratike në të gjitha fushat”, tha ai.
Libri i Biberajt u prit me interesim nga studiuesit dhe diplomatët, edhe për faktin se përfshin ngjarjet shqiptare nga fillimet e demokracisë 1990-92 deri në vitin 2010. Për shumë vjet drejtues i “Zërit të Amerikës” në gjuhën shqipe, aktualisht drejtor i divizionit të Euroazisë në VOA, dr. Biberaj është autor i shumë studimeve për Ballkanin dhe Shqipërinë, të cilat zënë një vend të rëndësishëm në bibliotekën e studimeve politike shqiptare.

Bota Sot

[Nosh]

Libri "EUROPA NE MARREDHENIET NDERKOMBETARE"





PARATHËNIE NGA ARBEN MALAJ
www.albandaci.blogspot.com

Mirëpres çdo mundësi të veçantë për të nxitur dhe promovuar studiues të rinj të talentuar të vendit tim, që të jenë sa me aktivë në diskutimet, debatet publike dhe botimet shkencore për të sfidat e vendit të tyre, ku, pa dyshim, e ardhmja europiane e Shqipërisë është më shumë se kurrë jo thjesht një ëndërr.
Sot kam kënaqësinë të shkruaj parathënien për këtë botim të Alban Dacit, studiues i talentuar dhe i përkushtuar në shkencat politike.
“Europa në Marrëdhëniet Ndërkombëtare“ është një rrëfim i historisë së politikës ndërkombëtare euro-piane, i pasuruar në çdo moment me qëndrimin e autorit, i cili na përfshin në horizontin e tij të mendimit gjeopolitik për të analizuar disa nga etapat më të rëndësishme për formësimin e Europës së sotme.
Mbështetur në një larmi vlerash të burimeve e re-ferencave, ky botim e sjell Bashkimin Europian në dimensionet dhe hapësirat historike, që kanë ndikuar në mendimin social-politik për një solidaritet europian në shërbim të prosperitetit paneuropian.
Paktet dhe ekuilibrat historike sillen në vëmen-djen e lexuesit me një natyrshmëri fluide, duke analizuar dhe qëndrimet politike të liderëve europianë.


Stili publicistik me të cilin është përshkuar “Eu-ropa në marrëdhëniet ndërkombëtare“, e bën tërheqës dhe më interesant për lexuesin sistemin në të cilën ka lindur dhe është zhvilluar embrioni i Europës së Bashkuar për të evoluar në përshtatje me dinamikat e zhvillimit global, gjithnjë duke ruajtur e rritur rëndësinë e saj specifike, politike e ekonomike, në rendin e ri botëror.
Një analizë e kujdesshme politike i është bërë qëndrimit të Europës si union në marrëdhënie me Turqi-në, Sirinë dhe Izraelin, duke nxjerrë në pah rëndësinë e ndërsjelltë që ka korrelacioni mes konflikteve dhe pro-gresit ekonomiko-politik për formacionin heterogjen europian.
Ky botim ka një vlerë të veçantë, sepse botohet në momentin më kritik të Bashkimit Europian, që prej themelimit të tij. Kriza globale financiare, kriza bor-xheve e disa prej vendeve anëtare të eurozonës, mungesa e vendimmarrjeve të rëndësishme rreth sfidave te BE-së, e kanë rritur entuziazmin cinik të euro-skeptikëve.
Historia e Europës së Bashkuar është një histori suksesi e inspiruar nga personalitete të kulturës euro-piane, e përqafuar nga liderë e vendimmarrës europianë të pas Luftës së Dytë Botërore, e çuar përpara në momente kritike të saj nga liderë vizionarë.
Filozofia e Europës së Bashkuar e shndërroi kontinentin e luftërave dhe konflikteve të përgjakura, në kontinentin e shpresës, paqes dhe prosperitetit. Sot lidershipi politik europian gjendet përballë përgjegjësisë që jo thjesht ta shpëtojë Europën e Bashkuar, por ta zhvilloi dhe “imponoi“, si modelin më të mirë të eliminimit të konflikteve dhe luftërave në zhvillimet e ardhshme gjeopolitike globale.
Ish Ministri i Jashtëm Francez Schuman, një prej ideatorëve dhe mbështetësve të Europës së Bashkuar, në prag të lindjes së këtij projekti na paralajmëroi, se BE nuk do të ishte një projekt, që do ndërtohej sipas një kalendari hapash dhe afatesh, por një projekt, që do të rritej duke u bazuar në sukseset e çdo hapi konkret.
Presidenti i BE-së, Romano Prodi, do të theksonte se BE nuk është një projekt i shkëlqyer, por është një projekt, që po inspiron liderë të shumë rajoneve të botës të ndjekin të njëjtën filozofi të zëvendësimit të luftërave dhe konflikteve me paqen dhe zhvillimin.
Pak ditë më parë, ish Ministri i Jashtëm gjerman, Joschka Fischer, do të ishte i drejtpërdrejt në mesazhin e tij kritik për lidershipin aktual evropian, duke theksuar se përballë krizës aktuale të BE-së, ne na duhet më shumë dhe jo më pak Europë.
Mbështetja e madhe publike e gjithë shqiptarëve për të ardhmen e tyre europiane duhet plotësuar me njohjen më mirë të historisë dhe sfidave së BE-së, me njohjen më mirë të përfitimeve afatgjata, duke paguar edhe kosto jo të lehta në momente të caktuara të kësaj sfide historike.
Njohja e historisë së BE-së, qartësimi i sfidave të së ardhmes, është përfitimi më i madh publik i këtij botimi.
Autori ka mbajtur qëndrime individuale në analizën e fakteve historike dhe të kontributeve të persona-liteteve kryesore europiane. Ai ka këndvështrimin e tij për momente të veçanta në historinë e Bashkimit Europian dhe për tendencat historike të marrëdhënieve me vende të ndryshme.
Diversifikimi i analizave nga këndvështrime edhe të studiuesve të rinj, rritja e mundësive për të diskutuar dhe debatuar për momentet historike të së shkuarës dhe sidomos për sfidat e së ardhmes së BE-së, përfaqëson një kontribut cilësor të studiuesit Alban Daci për lexuesit dhe studiuesit shqiptarë.
Jo rastësisht e kam lënë të paprekur çdo analizë të autorit në këtë botim, sepse duhet t`ia besojmë lexuesit vlerësimin përfundimtar për këtë kontribut jo të fundit të Albanit.

[Nosh]

Promovohet libri “Buzëqeshje miqsh”



Libri me reflekse biografish i titulluar “Buzëqeshje miqsh” i autorit, Ibrahim Kadriu dallon nga shumica e librave të tjerë, ngase përshkruan disa biografi të autorëve të njohur, gjë që nga kritikët letrar është cilësuar si vepër të cilën shumë pak shkrimtar mund ta shkruajnë.
Të enjten mbrëma është përuruar libri "Buzëqeshje miqsh" i autorit Ibrahim Kadriu. Redaktori Xhevat Syla ka thënë se autori i këtij libri është i pranishëm në letërsinë tonë që nga viti 1969, kur botoi librin e parë “Netët e Karadakut” dhe ai njihet si shkrimtar i përkushtuar ndaj krijimtarisë letrare dhe gazetarisë.
Sipas tij për këtë flet numri i 40 veprave të botuara për fëmijë dhe të rritur, në mesin e të cilave ka përmbledhje me poezi, përmbledhje me tregime, por edhe romane e monografi dhe vepra tjera.
Duke folur për veprën e fundit të tij, Syla ka thënë se kjo qasje që ka bërë autori Kadriu janë të pakët ata shkrimtarë që mund të bëjnë.
“Është kjo një qasje që mund të ketë vetëm një shkrimtar me përvojë të gjatë krijuese dhe jetësore, me njohjen me të thellë të krijimtarisë si proces të gjendjes, të cilat e mundësojnë atë të ndjenjës që mund të ketë edhe subjekti krijues edhe receptuesi ndaj vlerës artistike”, ka thënë Syla.
Ndërsa, kritiku letrar Vehap Shita e ka cilësuar librin si mjaft të pasur në kuptimin letrar.
“Buzëqeshje të ndjenjës, dhembjes, qëndresës, mbështetjes, përkrahjes të zemrës, kështu i pashë, i ndjeva i perceptova këto buzëqeshje miqsh me leximin e fundit të 50 e sa titujve të librave të skenarëve të prozave, e poezive e shumë e shumë reportazheve, recepsioneve, kritikave e eseve në fushat e letërsisë e artit, por edhe jetës shoqërore e madje edhe të historisë kur ato i kanë shërbyer si subjekt, por në një krijim letrat e artistik”, ka theksuar Shita.
Autori i librit, Ibrahim Kadriu, ka falënderuar të pranishmit dhe duke thënë se ata në këtë mënyrë po e kushtëzojnë të shkruajë edhe vepra të tjera.
“Me fjalët e tyre, mua vetëm që më kushtëzojnë obligim shumë më të madh që kur shkruaj tjera herë të mos bëjë ndonjë gabim, se ky libër është edhe një gabim. Është gabim, sepse i kam nxjerrë të pathënat e autorëve me të cilët kam pasur miqësi, me të cilët kam qenë edhe bashkëpunëtor me ta, sikur të ishin gjallë do të thoshin nuk ke bërë që ke thënë ashtu, por s’kam faj”, ka thënë Kadriu.
Ndryshe shkrimtari dhe gazetari, Ibrahim Kadriu është autor i shumë romaneve, prozave, poezive dhe monografive të ndryshme. Ai është nderuar edhe me çmime të shumta, si “Vendlindja” më 1977, “Nëntori i Prishtinës” më 1981 për skenarin e filmit televiziv “Fidani”, si dhe shumë çmime të tjera.

Bota Sot

[Nosh]

U promovua libri “Shqipja standarde në parametrat psikolinguistike”





Prishtinë, 20 tetor 2011 (Kosovapress) Koha: 14:56



Libri “Shqipja standarde në parametrat psikolinguistike” i autorit Rrahman Paçarizi, paraqet studimin e parë të karakterit psikolinguistik në fushën e standardizimit të shqipes.

Në promovimin e librit që u mbajt të enjten në Prishtinë, profesor Bardh Rugova, i cili foli rreth veprës së autorit, tha se ky libër është një vepër pionire në fushën e psikolinguistikës në kuadër të gjuhësisë shqiptare, vepër e parë që e rreh problemin në mënyrë empirike.

Sipas Rugovës, psikolinguistika ose psikologjia e gjuhës, është degë e studimit të faktorëve psikologjik dhe neurobiologjikë, nëpërmjet të të cililave njeriu arrin ta nxë, ta përdorojë dhe ta kuptojë gjuhën.

Rugova: Shtron problemin në dy rrafshe themelore

“Ai e shtron problemin në dy rrafshe themelore: Një, në atë të prodhimit gjuhësor, duke kundruar procesin e përgjedhjes leksikore, të prodhimit të pjesorës dhe të paskajorës dhe të disa foljeve të çrregullta ndër folësit e shqipës në Kosovë, si dhe rrafshi tjetër, të nxënit e gjuhës standarde, duke trajtuar faktorët që ndikojnë mbi të nxënit e gjuhës standarde, ndikimin e rrethir për mësimin e standardit dhe domenet e përdorimit të standardit”, tha ai.

Recensenti i librit, profesor Shkumbin Munishi, duke folur për librin, tha se në dekadën e fundit është intensifikuar debati për gjuhën standarde shqipe dhe normën e saj në rrethanat e sotme.

Munishi: Janë shprehur shumë pikëpamje për dhe kundër shqipes standarde

“Janë shprehur shumë pikëpamje për dhe kundër shqipes standarde dhe janë dhënë mendime, shpeshherë politike, e shumë rrallë argumentime shkencore, lidhur me të. Ka pasur të tillë që kanë kërkuar ndryshimin e saj kthimin në përdorim të dy variantëve letrare toskërishtes dhe gegërishtës, të tjerë që kanë kërkuar që ajo të mos preket fare dhe pak autorë që kësaj çështjeje i janë qasur nga aspekti krejtësisht shkencor dhe pa emocione politike e kulturore”, vlerësoi Munishi.

Autori i librit, Rrahman Paçarizi falënderoi të gjithë ata që kontribuan në realizmin e botimit të librit, veçanërisht studentët të cilët, sipas tij kanë dhënë një kontribut të veçantë.

Paçarizi: Ky libër është punim i doktoraturës

“Ky libër është punim i doktoraturës gjatë viteve të fundit që kemi punuar. Unë nuk do të flas për librin, për librin folën ata që duhet të flasin dhe thanë atë që duhet thënë, në fakt është një përpjekje, nuk është rezultat final, është përpjekje për të bërë diçka që unë e shoh si të tillë”, tha studiuesi Paçarizi.

Sipas studiuesve, një pjesë e madhe e studimeve për shqipen standarde janë induktive, së këndejmi, të patestueshme. Studimi i autorit Paçarizi “Shqipja standarde në parametrat psikolinguistike”, është mëtanë vijës së “demarkacionit”, është studim i mbështetur në deduksion, një përpjekje e shkëlqyeshme shkencore, me parametra të testueshëm. /M.Dobroshi-Axhanela/

[Nosh]

SKANDALI : Leonard Bombaj promovon para të miturve librin me ditar pornografik

2011-10-24

Edmond Hoxhaj (KERKO ...)

• Leonard Bombaj promovon para të miturve librin me ditar pornografik
• Psikologia: Duhet të pyeten edhe prindërit nëse duhet të lexohet nga fëmijët e tyre

Fier/ Regjisori u sugjeroi nxënësve ta lexonin që të mos binin viktimë e krimit si ish-nxënësja e tij

Promovimi në qytetin e Fierit i librit me titull: “Në emër të atit, të bijës dhe shpirtit të zbathur”, me autorësinë e regjisorit të njohur Leonard Bombaj, në praninë e nxënësve të shkollave nëntëvjeçare dhe të mesme, ngjalli habi te disa prej të pranishmëve. Kjo, për faktin se vetë regjisori Bombaj teksa po përshkruante historinë e trajtuar në libër, theksoi se aty gjendet edhe një ditar pornografik. Teksa sqaroi se qëllimi i librit ishte njohja e opinionit publik me realitetin e disa prej adoleshentëve në vendin tonë, të cilët arrijnë në ekstremitete, Bombaj theksoi se do të dëshironte që në këtë promovim të kishte edhe prindër e jo vetëm fëmijë e adoleshentë.
Kjo, sipas tij, me qëllim që ata të njohin edhe pjesë të errëta që kanë adoleshentë të veçantë dhe që të mos ketë një person të dytë që të bjerë në grackën që i ngritën pak muaj më parë.
Bombaj u sugjeroi nxënësve të ndodhur aty që ta lexonin librin e tij, me qëllim që të mos binin viktimë e krimit, ashtu si ish-nxënësja e tij, që e keqpërdori talentin.
Por Bombaj theksoi se edhe ai dhe pedagogët e tjerë të saj, ndienin përgjegjësinë në mosperceptimin e karakterit real të vajzës, që e denoncoi për përdhunim. Ai e ilustroi me thëniet e ish-nxënëses së tij, që sipas Bombajt në moshën 10-vjeçare pohonte se donte që ta rrëmbenin dhe se pak muaj më vonë kishte nisur të thoshte se i pëlqenin meshkujt e fortë dhe të egër.
Bombaj pohoi se ajo ishte një rast i veçantë e negativ dhe se të gjithë duhej të mësonin nga historia e saj.
Këto “histori”, ku u përmendën disa herë prirjet erotike të vajzës që është heroina e librit, si dhe ditarët pornografikë që regjisori pohoi se i kishte përshkruar në libër, u thanë para një publiku, pjesa më e madhe e të cilëve përbëhej nga të mitur.
Ndonëse aty ishin prezentë drejtoresha e bibliotekës, Alma Gjini, dhe drejtuesja e Drejtorisë Rajonale të Arsimit të Qarkut të Fierit, Suzana Numani, përshkrimi i regjisorit me fjalor erotik vazhdoi deri në përfundim të takimit. Madje ai theksoi se në një nga seancat gjyqësore i kishte ofruar denoncueses së tij që të luante vetë rolin e heroinës së skenarit të filmit të ri që do të xhironte, pikërisht të kësaj historie që është përfolur kaq shumë në media kohët e fundit.
Pyetjes se a ishte ky libër i këshillueshëm për t’u lexuar nga të gjitha moshat, regjisori Bombaj u shpreh se ishte konsultuar me psikologë për këtë gjë. Sipas tij, ky libër mund të lexohet privatisht nga mosha 15-vjeçare e lart. Regjisori ishte i shoqëruar në promovimin e librit të tij edhe nga bashkëshortja e tij, Esmeralda Bombaj. Kjo e fundit tha se misioni i këtij libri është ndërgjegjësimi i të rinjve.
Në përfundim të takimit dhe pyetjeve të bëra nga të pranishmit një pjesë e adoleshentëve u interesuan të blinin librin, në nëntitullin e të cilit shkruhet: “Ajo ushqehej nga varfëria dhe rritej sa herë shikonte djem”.

[Nosh]

Ibrahim Rugova nuk është i një partie politike por i gjithë Kosovës



Rexhep Rifati, Cyrih
U promovua libri i Enver Bytyçit, “Filozofia politike dhe nacionale e Ibrahim Rugovës”
Kështu u tha në këtë tubim , ku po ashtu u përmend se gazeta”Bota sot” ishte e para që nxori fotografinë e Ibrahim Rugovës me Adem Jasharin.

Kryesisë Degës së LDK-së në Zvicër në bashkëpunim me nëndegën e Wilisaut, në qytetin Surse më 23 tetor, bëri promovimin e librit “Filozofia politike dhe nacionale e Ibrahim Rugovës” të autorit Enver Bytyçi.
Rugova, mishërim dhe ideator i aspiratave për lirinë dhe pavarësinë e Kosovës
Që në fillim të fjalës së tij Haki Latifi përshëndeti nismën e veprimtarit Xhafer Leci, që ky libër të me vlerë të madhe të promovohej edhe në mesin e mërgimtarëve në Zvicër. Ndërsa që librin e publicistit Bytyçi , e vlerësoi se një hulumtim thuktë të veprës së Rugovës, duke shtuar se autori në veprën e tij i shërben kujtesës historike, dhe na jep një pikëpamje të filozofisë, të cilat afirmuan vlerat më sublime të popullit të Kosovës. Më pastaj potencoi se e tërë filozofia politike e Dr. Rugovës ishte e ndërtuar në ruajtjen e qenies shqiptare në Kosovë, që me vizionin e tij largpamës, me këmbëngulje, me guxim dhe me trimëri bëri që Kosova të jetë emër i njohur në institucionet më të larta ndërkombëtare. Shtoi , se Doktor Ibrahim Rugova duke udhëhequr për afro dy dekada qëndresën e qytetarëve të Kosovës për liri, pavarësi, dinjitet u shndërrua në mishërimin e aspiratave, shpresave dhe idealeve më fisnike të qytetarëve të Kosovës, të cilat i mbrojti me një përkushtim të jashtëzakonshëm dhe me një qëndresë epike. Më tej Haki Latifi , potencoi se Ibrahim Rugova e Adem Jashari janë dy figura të rëndësishme të rezistencës së popullit të Kosovës për liri dhe pavarësi duke kombinuar me sukses rezistencën paqësore dhe luftën çlirimtare të Kosovës. Ndërsa që Presidenti Rugova ishte burrështetasi i parë i Kosovës i cili krijoi miqësi të përhershme me vendet demokratike të Evropës e botës, e në veçanti me Shtetet e Bashkuara të Amerikës, si dhe lideri i parë i shqiptarëve i cili vuri themelet e shtetit të Pavarur të Kosovës. Më pastaj aktivisti, Xhafer Leci, që banon dhe vepron në Gjermani lexoi një biografi e shkurtër, të autorit të veprës, Enver Bytyçi . Kurse shkrimtari Shefqet Dibrani në fjalën me titull : “Kontrata e Ibrahim Rugovës ishte vetëm me Kosovën dhe lirinë e demokracinë e saj”, kushtuar librit të Enver Bytyçit: “Filozofia politike dhe nacionale e Ibrahim Rugovës” i bëri një vështrim tejet analitike e përmbajtëse, kësaj vepre. Në pamundësi , për shkaqe vendi, po japim vetëm disa fragmente nga ky vështrim.

Bota Sot

[Nosh]

Promovohet libri mbi krimet e komunizmit, "Genocidi gjysëmshekullorë në Shqipëri"


Publikuar te Premten, 28 Tetor 2011 Shkruar nga SOT NEWS
Është promovuar sot libri "Genocidi gjysëmshekullorë në Shqipëri". Burgu i Spaçit dhe ai në qytetin e Shkodrës do të kthehet në muze të krimeve të komunizmit. Autori, Tomorr Aliko, në këtë libër trajton, krimet ç`njerëzore të kryera nga regjimi komunist në Shqipëri. Aliko liston rreth 1200 njerëz, të vrarë, zhdukur, dënuar nga diktatura komuniste. Libri i Tomor Alikos "Genocidi gjysmëshekullor në Shqipëri" përkon me 67 vjetorin e fillimit të terrorit komunist, ditën kur u vranë 38 njerëz të pafajshëm brenda një nate në Tiranë.

[Nosh]

VEPËR MJAFT E DOBISHME, PËR SHKOLLËN E PRINDËRIT DHE ÇDO LEXUES

(“Proverba, shprehje e thënie”, nga Xhavit Mëzezi)
Nga Prof. Murat Gecaj
Publicist e studiues-Tiranë


Nga e majta: Xhaviti e Murati (nëntor, 2011)

Këto ditë doli nga shtypi e është në qarkullim vepra e arsimtarit dhe studiuesit Xhavit Mëzezi, “Proverba, shprehje e thënie”. Përgatitur nën drejtimin dhe me redaktimin e Prof. Dr. Pavli Hazhillazi. Është një libër voluminoz, me rreth 520 faqe dhe brenda tij ngërthen afër 8.000 njësi të tilla. Për përgatitjen e këtij botimi, autorit iu desh një periudhë kërkimi, studimi e shkrimi afër 10-vjeçare. Për mbledhjen e shoshitjen e materialit faktik, ai shkoi në disa rrethe të Shqipërisë dhe u njoh nga afër me të dhënat e duhura, në disa krahina të Italisë. Gjithashtu, shfletoi 125 botime të kësaj fushe ose të përafërt me të, në gjuhën shqipe e më gjuhë të tjera, si italisht, anglisht e gjermanisht.
Ishte kënaqësi për mua që këtë vepër, bashkëstudenti Xh.Mëzezi, ma dha që në dorëshkrim dhe unë shkrova e u botua aty recensioni im modest. Gjithashtu, për këtë vepër dhanë mendimet e tyre Prof.Dr. Aadriatik Kallulli e i ndjeri, shkrimtari Gjergj Zheji. Ashtu siç e kam nënvizuar në shkrimin tim, kjo vepër është një “enciklopedi e vogël, me përmbajtje të madhe”. Pra, është një botim me mjaft vlera njohëse e formuese, si për mësuesit e pedagogët, nxënësit e studentët dhe prindërit e moshave të ndryshme. Ai u shërben sidomos studentëve të degëve të mësuesisë, për gjuhën e letërsinë shqipe, por dhe për gjuhët e huaja.
Po kështu, libri në fjalë është një mjet pune në tavolinën e studiuesve, redaktorëve të shtypit të shkruar dhe atij elektronik, u shërben krijuesve të fushave të ndryshme të diturisë etj. Se, fare mirë, një student jo vetëm njihet me pasurinë e madhe të proverbave, shprehjeve, thënieve e mendimeve të çmuara, por dhe ia vlen që aty të bazohet për të hartuar temë kursi ose diplome, për të shkruar e publikuar artikuj ose studime, në gazeta a revista të ndryshme. Ndërsa një poet ose shkrimtar gjen aty frymëzimin a “brumin” për të shkruar një poezi e poemë, një tregim dhe, pse jo, një roman ose një skenar, drame a filmi dokumentar e artistik.

Kopertinat e librit

Duke i hapur faqet e kësaj vepre, të autorit tiranas Xh.Mëzezi, gjen aty mendimin e gjenisë popullore dhe të krijuesve të ndryshëm, që nga Veriu e deri në Jug të Shqipërisë, por edhe nga të gjitha trojet tona amtare, si nga Kosova, Maqedonia, Kosova Lindore (Lugina e Preshevës) e Mali i Zi, por edhe nga Çamëria, arbereshët e Italisë dhe diaspora shqiptare. Shpesh herë, ato janë dhënë në faqet e kësaj vepre në gjuhën e huaj, duke u bërë dhe evidentuar krahasimet, ngjashmëritë dhe ballafaqimet e nevojshme. Kështu, në mendje të lindë menjëherë mendimi se dituria njerëzore nuk ka kufinj të përcaktuar, se ajo qarkullon lirshëm nga një popull te tjetri, nga një vend në tjetrin.
Xhaviti shërbeu vite të tëra në arsim dhe në administratën e saj, në Tiranë, por gjithnjë e ka pasur merak të gjurmonte, të mblidhte e sistemonte dhe pastaj të botonte nga pasuria gjuhësore dhe e folklorike e popullit tonë. Vërtet dërgoi e publikoi diçka në botimet e Institutit të Folklorit, më pas Instituti i Kulturës Popullore. Por ai nuk u nxitua, pra e vijoi punën parapërgatitore të botimit me pasion e durim, për vite të tëra. Kështu, i mbushi fletoret me proverba, fjalë të urta e mendime të çmuara nga goja e popullit. Por shfletoi dhe mjaft botime të ndryshme, prej të cilave zgjodhi ose t’harri shpehjet më të bukura e më të qëlluara.
Në kato vitet e fundit atij iu dha mundësia të jetonte në Itali, te djali emigrant dhe përsëri në mendje i rrihte si çekan synimi për ta pasuruar arkivin e tij me proverba e fjalë të urta nga popuj të tjerë, si Italia, Franca, Anglia e Gjermania. Ato i mblodhi në original, nga librat e goja e folësve të atyre gjuhëve dhe për lexuesit shqiptarë i përktheu në gjuhën tonë amtare.
Të gjitha ato, që përmenda më lart e të tjera, i shërbyen Xhavitit që të ulej e ta sistemonte përfundimisht materialin e mbledhur, me kritere të rrepta shkencore. Pastaj i daktilografoi në makinë shkrimi dhe më tej i hodhi në kompjuter. Kështu, doli një material i gjërë faktik për proverbat ose fjalët e urta dhe thëniet e mençura.
Për vlerat e veçanta të këtij punimi, mjaft serioz e të dobishëm për të gjithë lexuesit shqiptarë, ka shkruar vetë edhe Xhavit Mëzezi në hyrjen e librit të tij. Pra, nuk e quaj të nevojshme që të ndalem hollësisht për ato. Por dëshiroj të nënvizoj, posaçërisht, se materiali i publikuar është me interes të veçantë dhe mjaft i dobishme për të gjithë ne, sepse lidhet me arsimin e shkollën, me dituritë, shkencën e kulturën, pra me tërë jetën tonë. Proverbat, shprehjet e bukura e thëniet e mençura etj. janë qëmtuar me kujdes dhe prandaj na rrënjosen në mendje, kur i lexojmë.
Mund të shkruaja më shumë dhe të shprehesha më gjatë për vlerat e shumanshme të këtij punimi enciklopedik, mendoj tepër i veçantë në botimet tek ne. Se, për shembull, ia vlen të theksojmë se në faqet e e tij është shprehur bukur dhe në mënyrë të përmbledhur filozofia e jetës, por dhe optimizmi i saj. Ai na mëson e na këshillon se si të sillemi, të mendojmë, të flasim e të veprojmë, në familje, në punë dhe në shoqëri e kudo ndodhemi.
Na mbyllje, e uroj këtë autor këmbëngulës dhe serioz në kërkimet e studimet e tij; e përgëzoj bashkëstudentin, kolegun e mikun tim të mirë, Xhavit Mëzezi, për publikimin e kësaj vepre të arrirë. Ai më tregoi se para pak ditësh kishte organizuar një përurim modest, me jo shumë veta, pra me familjarë, ish-studentë e kolegë të tij. Por, ndoshta, ai do të bëhet më i njohur përmes publikimeve në shtypin e shkruar dhe atë elektronik, me qëllim që lexuesi i interesuar t’i marrë e shijojë nga afër vlerat e tij të shumanshme.
Gjithashtu, këtu gjej rastin të zbuloj edhe një “sekret” ose mendim, që ai ma shprehu në mirëbesim e me pak mëdyshje. Pra, dëshiron të grumbullojë të dhënat e nevojshme, me ndihmën e pakursyer edhe të kolegëve tjerë, që me rastin e 50-vjetorit të diplomimit tonë (qershor 2012), të publikojmë një libër, ku të shprehet dashuria dhe nderimi i merituar për bashkëstudentët e fillimeve të Universitetit të Tiranës, në Fakultetin Histori-Filologji të tij. Se të gjithë iu përkushtuam plotësisht arsimit, kulturës, shkencës, letersisë e botimeve etj. dhe nuk kursyem as nuk kursejmë energjitë mendore e fizike, për të mirën e Shqipërisë së dashur.
Tiranë, 3 nëntor 2011

[Nosh]

NE LIBRIN “TRANZICION APO TRASHEGIMI “ LEXOHET BURRI

Nga Ksenofon Dilo

“Nje demokraci e pasigurt, mund te kthehet me lehtesi ne diktature”
Ati Shenjte,PAPA GJON PALI II ,foli ne sheshin Skenderbej

Kush e njeh Zotin DAUT GUMENIN , ne liberin “Tranzicion apo Trashegimi” , lexon autorin . Ketu burreria buzeqesh me pranine e saj reale . Ndjen se diçka ndryshon ne thellèsine e shpirtit.
Kaq e madhe eshte fuqia bindese e tij!
Veper qe sot nuk ka nevoje ndokush ta paraqese , ajo paraqitet vete.
“Libri i Daut Gumenit eshte padyshim – thote Pellumb Xhufi- nje denoncim i semundjeve te tranzicionit shqiptar Po..rrezaton njeheresh dhe drite dhe shprese…te Rilindja ,do te duhet te kerkohet zgjidhja “
Te pakte jane ata qe shkruajne sot si ky autor. . Ngjan dhe si nje udherrefyes né kete lèmè. Nuk mjafton me njè pèrshkrim te ngjarjes po, i pa lodhur ,me gjykim te shendoshe e sy te mprehte analizon, kerkon e zbulon rrenjet e fshehta qe e motivojne . Njihet e çmohet né popullin tone si GUMENI .
Shkruan bindeshem . Librin ç’do lexues, edhe i zakonshem, nuk e shkit dot nga dora. Mendimet rrjedhin qarte. Shprehjet te plota e tere kuptim , me nje fond te pasur leksikor. Fjalet tingellojne embel e komunikushem me nje karakteristike te veçante. Thellesia e fjalise se tij vjen me shoqerime qe i zgjon konstruksioni i saj me perhapje porsi rratheve mbas gurit te hedhur ne uje…Kèsisoj autori jep gjendjen e nje hapèsire me te gjere… pa pèrpjekje qe te fryje fjaline e tij., nuk do qe lexuesin ta lodhe Bie fjala pèr te ardhmen( do besuar me te afteve dhe jo nga besniket e diktatures …te afte vetem pèr marifete pa bereqet per vendin ) sugjeron:”Luften me te keqen e nisim nga vetja e me tekeqen tone”
Stili i tij, mund te thuash, vetem i tij. Demaskon me burrerine e labit dhe me fuqine e artit moralin pseudodemokrat ne kete liber qe eshte njè” enciclopedi” per tranzicionin shqiptar, per kete trashgimni komuniste … Timoni i jetes vetem llogjika e ftohte.
“ Fjala e tij eshte e arte -si thone ne laberi -kur, nxjerr nga goja malte”. Intereson ideali i atyre qe u vrane e vuajne, i atyre qe pèr demokraci perendimore, pèr kombin tone aq te helmuar !
Kjo, detyron te majmet harmonia . Rrit dinjitetin e te burgosurit politik qe ne se dje, e rrethonte muri i Spaçit sot po e rrethn muri i korupsionit ,i padrejtesive …sa edhe pse u trondit gjithe Shqiperia nga gjema e vrasjes makabre e te burgosurit politik ne fillim pluralizmi ne Leuse te Permetit , drejtesise i duhet akoma heshtja ?!..Nuk i intereson e verteta ,veç krimi te lulezoje…Duan te deklasuarin te poshteruar. Aresyeja reale frika dhe perfitimi ekonomik. Motori i vertete i trashgimnise komuniste : terror dhe vjedhje. Semundjen e zemres, mund tua sheroje vetem krimi . “Rivendosja e drejtesise do te kishte qene nje nga hapat e para themelore te tranzicionit nga njeri system politik ne tjetrin..aq te munguar per gjysem shekulli” dhe thekson Z. Gumeni “vazhdimesia” e kongresit te fundit te PP-se qenkerka me shume se nostalgji.”Jete te paster “ erz shqiptari” kerkon ky autor dinjitoz qe nuk ka ditur e s’di ti dridhet qerpiku.
Jep rast te ruajme ne praktike visaret morale . Te mbajme ate qe na duhet dhe na larteson. “ Vetem trashgimtaret besnike te diktatures- thekson autori dinjitoz- e duan pushtetin si “lope race”, e duan dhe vete Evropèn e Bashkuar si “lope holandeze” pèr fondet e marra pèr zhvillimin e vendit,por te kthyera ne biznese private te pushtetareve, e duan dhe Ameriken si “njè qyp dollaresh” dhe si luanin e demokracise moderne ne bote” Te mos shkeputet politika nga morali kerkon. C’do perpjekje qe pèrbuz forcen e karakterit cenon virtytet shqiptare, godit moralin. Horllèk sheshit…
Demokraci, liri pa norme morale domethene ta dehish jo te edukosh njerine
E verteta jetesore e shpie Daut Gumenin te flase dhe pèr masat specifike(si ligji 7501 etj. Reforma xhambasllèqesh etj.) qe nuk ndryshjne shume prej masave enveriste…Ne kete menyre i persekutuari eshte i çfrytezuar alla komunistçe dhe allafrenga demokratikçe :
“C’te te them o komandant xhani ? Jemi katandisur pèr te ardhur keq gurit e drurit ! E nuk themi vetem pèr vete, jo, eshte katandisur lum e det e pèrrua vete partia jone famemadhe, e ndare tashme neper reparte speciale pèr te vene ne jete ate pluralizèmin e mallkuar, qe thone se do na nxjerre pa lagur e do na beje dhe pronare me tapi ne togun e katandine qe mblodhem me aq mundime , pèr gjysem shekulli ne ndertimin e socializmit…Kot nuk them qe ne krye se na dogji malli per ato dite kur pèrçoje ti tufen e te kish nje mije nure kembora ne qafen e bukur ! “ … se, “ te tille te trashgimnise tende…qafe pamesuarit me kèmboret e zilet tona te renda , kane dhe sy e faqe t’i thonè GJYQ !… Keta derezij e punezij jane trembur aq shume nga nga hunduri yt jetegjate, sa arrijne te na akuzojne Nexhin se paska pire tri leke kafe ne dite… Ta lumsha ,o komandanti ynè me flete…ta them me gjithe zemer e nuk betohem me as pèr “ pèr idealin e Partise,se mate betim te rreme nuk ka lezet te vete dhe ne varr si nje genjeshtar”…
Perjeton i deklasuari oreksin gllaberues kuqalash qe shtohet me teper prej drejtesise , kthyer ne azil padrejtesie e ben hapat me drastike kunder tij .
Me shpyrtin e atdhetarit te flakte , dhe me humorin e hollè te labit shpreh pèr gjendjen e inercise diktatoriale te vendit ”sikur te ish province Islamike “ :” …kane zene e po me ngaterrohen syte e me duken nje here te gjithe komandante …here tjeter gjithe rober te vrare…tjeter me duken si pjestare te grupeve puçiste..” Dhe ..natyrshem nderton pytjen :
Kujt po i qan syri pèr ta pare dhe Shqiperine si Libani?…
“ E shkuara na thote se,qeverite me jetegjata ne Shqipèri kane qene vetem ato qè kanè pasur pelqimin eBeogradit dhe te grabitqareve te tjere, qe kane coptuar trojet tona “ dhe konkludon:” Edhe tani qe Beogradi eshte aq i izoluar nga e tere familja e kombeve te qyteteruara, ne saje te politikes anakronike, pèrseri na u dashka te mbetemi te trashgimtaret e Tanzimatit e te kerkojme dhe shpètimin e shpreses tek tanzimatin e kuq te Pekinit?”… Duke patur zerin e kohes tek vjen nga e kaluara, kalon ne te ardhmen . Ne kete gjykim ku, bota lèviz para veshtrimit sa me krenarine shqiptar dhe me trishtimin e del se, Shqipèria me burra si Daut Gumeni di te rezistoje.
Me personalitetin e tij dhe -duke u larguar nga nje shifrim spontan ndjenjash- nga emocionet, nuk i le asgje rastesise, po, u pohon antishqiptareve, pseudodemokrateve : “ Fajin na e ka pasqyra !…”


Ksenofon M. Dilo




the attachments to this post:

transicion_trashegimi

Tags: Daut Gumeni, Ksenofon Dilo